De oprichting van Olympic Aid
Right To Play is ontstaan uit een goede doelen-organisatie met de naam ‘Olympic Aid’. Deze organisatie is in 1992 opgericht door het Olympisch Organisatie Comité van Lillehammer in de voorbereiding op de Olympische winterspelen van 1994 in deze Noorse stad. Het doel van Olympic Aid tijdens deze spelen was om aandacht te vragen voor mensen in landen die door oorlogen en rampen worden geteisterd.
Olympische sporters werden gekozen als ambassadeur van Olympic Aid en werden ingezet bij de fondsenwerving. De meest vooraanstaande sportambassadeur was de Noorse schaatser en viervoudig gouden medaille-winnaar Johann Olav Koss. Hij doneerde een groot deel van zijn prijzengeld aan Olympic Aid en daagde andere atleten en toeschouwers over de hele wereld uit om geld te doneren voor iedere gewonnen gouden medaille. Een ongekend hoog bedrag, 18 miljoen US dollars, werd opgehaald. In 1994 ondersteunde het fonds vijf grote projecten: het bouwen van een ziekenhuis in Sarajevo, het bouwen van scholen in Eritrea, het ondersteunen van een moeder/kind-programma in Guatemala, het ondersteunen van vluchtelingen in Afghanistan en een ondersteuningsprogramma voor kinderen met een handicap in Libanon.
Tussen 1994 en 2000 bleef Olympic Aid geld inzamelen voor kinderen in achterstandssituaties, met de naderende Olympische Spelen als hoogtepunt. In 1996 vormde Olympic Aid een partnerschap met UNICEF. Voorafgaand aan en tijdens de Spelen in Atlanta werd een bedrag van 13 miljoen US dollars opgehaald. Hiermee kon UNICEF ongeveer 12,2 miljoen kinderen en meer dan 800.000 vrouwen vaccineren.
Dit vaccinatie-programma was bijzonder omdat het leidde tot een tijdelijke Olympische wapenstilstand in Afghanistan en de Koerdische regio in Noord Irak. Het vechten in de regio’s werd gestaakt, waardoor UNICEF veilig de kinderen en vrouwen in deze gebieden kon immuniseren.
Eind 2000 werd Olympic Aid (dat Right To Play werd) van een ‘fondsenwervingsorgaan’ een uitvoerende Non-Governmental Organisation (NGO).
In maart 2001 zijn de eerste sport- en spelprogramma’s gestart in vluchtelingenkampen in Angola en Ivoorkust.
Tijdens de Olympische Winterspelen van 2002 in Salt Lake City trad Olympic Aid op als gastheer voor een ronde tafel-forum met als titel “Gezonder, veiliger, sterker: het inzetten van sport voor ontwikkeling om een mooiere toekomst te bouwen voor kinderen over de hele wereld”. De Secretaris Generaal van de Verenigde Naties Kofi Annan besprak de grondgedachte terwijl de wereldleiders op het gebied van gezondheid, sport en ontwikkeling deelnamen aan een geleide discussie over de rol van sport in relatie tot de vier ontwikkelingsvraagstukken: vaccinatie, tabak-vrije sport, HIV/AIDS preventie en de rehabilitatie van vluchtelingen. Met de aanwezige deelnemers, waaronder aartsbisschop Desmond Tutu en Dr. Jacques Rogge, voorzitter van het Internationale Olympisch Comité, plaatste de rondetafel van Olymic Aid ‘Sport for Development’ stevig op de agenda van de Verenigde Naties.
Het gedachtengoed van de Spelen in Lillehammer werd verder uitgebouwd. Right To Play benaderde steeds meer Olympische atleten en andere belangrijke sporters als ambassadeur, bouwde de relaties met niet Olympische sporten verder uit, ging meer samenwerkingsverbanden aan met financiers uit de private sector en werkte aan een nog grotere betrokkenheid bij het grote publiek.
Vandaag de dag is Right To Play permanent aanwezig op het terrein van ‘Sport for Development’. Naast de sport- en spelprogramma’s speelt Right To Play een belangrijke rol bij het internationaal opkomen voor het recht van ieder kind om te spelen en is Right To Play actief bezig op dit gebied met onderzoek- en beleidsontwikkeling. Onze visie is om leiders uit de sportwereld, het bedrijfsleven en de mediawereld te betrekken bij onze filosofie om voor ieder kind het recht op spelen veilig te stellen.